„Visok intelekt, briljantna tehnika i originalnost, a istovremeno nježno lirsko i snažno dramatično zvučenje s bezbroj alhemijskih tonskih nijansi“, prema riječima kritičara, daju pijanisti Ratimiru Martinoviću posebno mjesto i status među umjetnicima njegove generacije.
Rođen u Kotoru (Crna Gora), nakon školovanja kod profesorice Emilije Sposojević, kroz nastavu profesora Frederik Stanković, Jokut Mihajlović i Arbo Valdma u Novom Sadu, pronašao je pedagoga u pijanističkom virtuozu Kemalu Gekiću. Uprkos različitim usmjerenjima u repertoaru i izrazu, Martinović je sedam godina studirao kod Gekića na Akademiji umjetnosti u Novom Sadu i na University of Florida u Miamiju (SAD). Diplomirao je 1999. recitalom koji je obuhvatio Bachove Goldberg varijacije, Beethovenovu Sonatu Hammerklavier, Chopinove četiri balade i Prokofjejevu Tokatu. Magistrirao je 2002. izvodeći i dirigujući djela Mozarta i Haydna, uz koncert posvećen isključivo Bachu.
Svestrana umjetnička ličnost Martinovića ne ogleda se samo kroz repertoarske ambicije, već i kroz spektar djelovanja usmjerenog na unapređenje muzičke umjetnosti u području od kojeg potiče. Martinović je osnivač i direktor jednog od najrenomiranijih festivala umjetničke muzike na Zapadnom Balkanu — KotorArt festivala u svom rodnom gradu, na kojem već 25 godina ugrađuje značajna imena svjetske muzičke scene. Festival često programski obrađuje brojne aktuelne društvene teme koje se isprepliću s muzikom, stvarajući nove zvučne svjedoke današnjice. Martinović je aktivan i na pedagoškom planu — jedan je od najmlađih redovnih profesora u istoriji Univerziteta u Novom Sadu, s privilegijom da od 24. godine samostalno oblikuje generacije mladih pijanista u svojoj klasi.
„Princip stalnog ulaganja napora i djelovanja iznad prihvaćenih, ustaljenih standarda na kraju je postao Martinovićev lični i umjetnički kredo koji često njegove domete diže do nezamislivih visina.“
Održao je više od 700 koncerata sa preko 60 orkestara u Evropi, Aziji, Južnoj i Sjevernoj Americi, u dvoranama poput Carnegie Hall — Stern Auditorium (New York), Parco della Musica (Rim), Rudolfinum i Dvořák Hall (Prag), Oriental Art Center, Shanghai Symphony Jaguar Hall (Shanghai), Glenn Gould Hall (Toronto), Lisinski (Zagreb), Art Center (Seoul), International House of Music (Moskva), kao i u Tokiju, Santa Barbari, Londonu, Vancouveru, Montrealu, Miamiju, Buenos Airesu, Helsinkiju, Tübingenu, Braziliji, Pekingu i Fukuoki. Među orkestrima s kojima je nastupao su simfonijski orkestri iz Berlina, Istanbula, Meksika, Češkog radija, Beograda, Radio-televizije Srbije, Crne Gore, Makedonije, Tajlanda, Helsingborga, Plovdiva, kao i komorni orkestri Konzervatorijuma Čajkovski, Kalinjingrada, Viotti orkestar i Young European Soloists. Martinović je član žirija na pijanističkim takmičenjima u Južnoj Africi, Italiji, Turskoj, Velikoj Britaniji, Kini, Njemačkoj i Hrvatskoj, te predavač pijanističkih majstorskih kurseva u Japanu, Portugalu, Kini, SAD i Poljskoj. Snimio je CD sa djelima Bacha, Mozarta, Chopina, Brahmsa i Prokofjeva 2002. godine, dvostruki album s klavirskim opusom Vasilija Mokranjca 2019. godine, dok su Bachove Goldberg varijacije objavljene u januaru 2025.
Navedenih klavirskih djela Vasilija Mokranjca (1923–1984), istaknutog srpskog kompozitora i akademika, Martinović je premijerno izveo 2016. na recitalu u Beogradu. Zajedno s porodicom Mokranjac, Martinović je inicijator i prvi direktor Fondacije Vasilije Mokranjac, čiji je cilj očuvanje i promocija muzike ovog velikog kompozitora.